top vs htop vs btop: เปรียบเทียบกระบวนการตรวจสอบ

ประเด็นสำคัญ

• top เป็นทางเลือกสากลและเป็นเครื่องมือที่ดี: P เรียงลำดับตาม CPU, M ตามหน่วยความจำ, 1 ระเบิดต่อคอร์ และ W เขียนเลย์เอาต์ของคุณไปที่ ~/.toprc ดังนั้นเซสชันถัดไปจะสืบทอดมัน
• htop เป็นเครื่องมือในชีวิตประจำวัน: F6 เรียงลำดับ, F4 กรองตามสตริง, F5 ให้แผนผังกระบวนการ และแถบสีจะอ่านได้อย่างรวดเร็วจากห้องมืดในเวลาตี 3
• btop คือแดชบอร์ด: รายละเอียดที่คมชัดยิ่งขึ้น (กราฟต่อคอร์, สถิติ I/O, อัตราเครือข่าย) แต่ต้องการพื้นที่เทอร์มินัล, TERM ที่ใช้งานได้ และ distro ที่สร้างมันขึ้นมา บนคอนโซลช่วยเหลือที่คับแคบยังคงชนะ
• อ่านค่าเฉลี่ยการโหลดอย่างถูกต้อง: Linux จะพับดิสก์รออย่างต่อเนื่องเป็นตัวเลข ดังนั้นโหลด 20 บน 4 คอร์อาจเป็นคิวพื้นที่เก็บข้อมูล ไม่ใช่ CPU บรรทัด %wa ที่อยู่ด้านบนจะชำระอาร์กิวเมนต์นั้นก่อนที่ iostat จะเปิดขึ้นด้วยซ้ำ
• ผลรวมของหน่วยความจำนั้นไม่มีใครรู้คำศัพท์: 'บัฟ/แคช' สามารถเรียกคืนได้ และ 'พร้อมใช้งาน' คือตัวเลขที่ซื่อสัตย์ แถบที่ใช้ 95 เปอร์เซ็นต์พร้อมพื้นที่ 4GB เป็นระบบไฟล์ที่ทำงาน ไม่ใช่กรณีฉุกเฉิน
• ฆ่าอย่างรอบคอบ: F9 ของ htop เสนอตัวเลือกสัญญาณในแผนผัง k ของ top รับ PID และทั้งสองรางวัลจะถามว่าผู้ปกครองคนไหนที่เป็นผู้หลบหนีก่อนที่คุณจะฆ่าเด็กที่เหมือนกันยี่สิบคนแทน
• บันทึกสิ่งที่คุณเห็น: top -b -n 1 > /tmp/top.state ในขณะที่เกิดเหตุการณ์คือหลักฐานที่ยังมีชีวิตอยู่ในการปิดเทอร์มินัล ตั๋วที่ไม่มีตั๋วนั้นถือเป็นปริศนา ตั๋วที่มีตั๋วนั้นมักจะปิดตัวเองลง
• บรรทัดการสลับและรอดิสก์มีค่ามากกว่าแถบ CPU: อัตราการแลกเปลี่ยนเข้า/ออก จำนวนสถานะ D และ iowait อธิบายพฤติกรรมภายใต้แรงกดดัน เปอร์เซ็นต์ CPU ที่บริสุทธิ์จะแบนราบลงอย่างแน่นอนเมื่อมีสิ่งเสียหาย

บันทึกจากหน้างาน

การอ่านหน่วยความจำ 'ที่ใช้แล้ว' ร้อยละ 90 ในกรณีฉุกเฉินครั้งหนึ่งทำให้เราเสียเวลาหนึ่งชั่วโมงในการค้นหาการรั่วไหลที่มีแคชของเพจมีขนาดใหญ่ คอลัมน์ 'ว่าง' และแถว D-state บอกความจริงภายในห้านาทีเมื่อเรารู้ว่าจะต้องดูที่ไหน

คำถามที่พบบ่อย